Çelişki

Nasıl bir duygu kapmış bizi?
Kör etmiş gözleri,
Aklımız başımızdan gitmiş
Menetmiş herşeyden bizi.
Sanki tek kalmışız bu oyunda
Terketmiş hepsi bizi,
Direnmişiz gelin demişiz
Ama inandıramamışız hiçbirisini.
Feda etmişiz geleceğimizi
Koymuşuz gönlümüzü deli gibi,
Herşeyi denedikten sonra
Görmüşüz çevremizdeki gerçekleri.
Düşmüşüz büyük bir boşluğa
Yalnız hissetmişiz kendimizi,
İstememişiz kabullenmek
Gömmüşüz inandıklarımızı kalbimize.

Şimdi usulca dalmışız düşüncelere
“Nasıl çıkar bu karanlıklar aydınlığa?” diye,
Aklımız “sabır, sabır” dese de
Gönlümüz hep isyanlar halinde.

İstanbul – 24.12.2008

Kültürün Toplumumuz Üzerindeki Etkileri

Etrafımızda ki insanlara karşı bazen önyargılar oluştururuz ve bu önyargılar bazen öyle durumlarda tetiklenir ki karşımızdaki insanlarla aramızda duvarlar örülür. Bu duvarlar o andan itibaren karşımızdaki insan ile irtibatımızın kopmasına ve belli bir süre için bu kopmanın devam etmesine sebep olur. Bu kopma ise karşımızdaki insanla oturup aramızda ki diyalogsuzluğun sebeplerini konuşmadığımız sürece onarılamaz.

Niyet

Her insan bir işe başlamadan önce o işle ilgili niyetini kendisine belirtir ve o niyeti doğrultusunda planını, programını yapar ve o doğrultuda eylemlerde bulunur. Bu niyet aynı zamanda insanın amacıdır. İnsan kendi niyetini ne kadar saflık, temizlik ve içtenlik duyguları içerisinde belirliyorsa, o kişi o kadar amacında başarılı olacak demektir. Aksi durumda, yani kişinin niyetinde bir art niyet söz konusu olduğunda ise kişinin içerisinde olduğu eylem planı bir süre sonra iflas edecektir. Çünkü başlangıçta samimi olamamıştır ve bu samimiyetsizlik bir yerde vücutta aksaklıklara sonuç açacaktır. En başta kişi kendisine karşı samimi olmadığı için kişisel bütünlüğünden tavizler verecek, çelişkiye düşecek ve bu durumda kişi bir süre sonra güçsüzleşmeye başlayacaktır. Bir başka deyişle, var olanları yok saymak bu sonucu doğuracaktır.

Macera ve Devrim

Macera ve Devrim

(Robert Koleji ve Kız Amerikan Koleji Müdürü Walter L. Wright Jr.’ın Doktorası için yazdığı makalesinden çevrilmiştir.)

Amerikalılar Türkiye’yi macera toprakları olarak bilir. Pera Otel’den İstanbul’un siluetini güneşe karşı seyretmiş, bu büyük şehrin sunduğu emsalsiz mimari ve sanat hazinelerini görmüş turistler bu solmayan ihtişamın etkisinde kendilerinden geçerler. Onlara kendi ilgi ve zamanlarından daha fazlasını sunan ve bu derece büyüleyici başka bir şehir yoktur. İstanbul’un geçmişiyle ilgilenen bir turist buranın insanlarını acayip giyimli bir ırk ve memnun edici kendi tarzlarında rehberler olarak bulsaydı çok memnun olurdu. Fakat hiç bir ulus turistlerin çekimi için var olmaz. Dinç ve kuvvetli bir ırk atalarının zaferleri, gelenekleri üzerine kurulmuş bir hayat tarzı ile kendisini doyuramaz. Amerikalılar Türk Devrimi’nin volkanik enerjisi içinde Türk milletinin camdan bir müzenin içerisinde sergilenen canlı bir mumyanın cansız varlığından vazgeçtiklerini görmektedirler.

Kemalizm’in Doğuşu

Kemalizm’in Doğuşu – Kemalizm Nedir? Kemalizm’in Atatürkçülükten Ne Gibi Farkları Vardır?

Günümüz Türkiyesi’nde hangi vatandaşa “Kemalizm ile Atatürkçülük arasında bir fark var mıdır?” diye sorsak, çoğu bir fark olmadığını, bu ikisinin aynı şeyler olduğunu söyleyecekledir ve hatta Kemalizmi bilmeyecek ve sadece Atatürkçülüğün olduğundan bahsedecektir. Hâlbuki Kemalizm ile Atatürkçülüğün arasında çok ince bir çizgi vardır. Öyle ki, eğer Atatürkçülükten bahsederken Kemalizm’in içeriğini bilerek ve Atatürkçülük ile bağdaştırarak konuşuyorsak o zaman pek bir sorun yok. Pek bir sorun yok demek gerek, çünkü madem ki Atatürkçülük derken Kemalizm’den bahsediyoruz, o zaman bunun adını neden doğru söylemiyoruz? Yok, eğer Atatürkçülük derken Kemalizm’in içeriğinden habersiz konuşuyorsak, o zaman maalesef ister istemez Kemalizm’in içini boşaltıyor ve bunu unutturuyoruz demektir.

Yine Zannetme

Seni sevdim zannetme
Kırılır kalbin bak yine,

Sana umut oldum zannetme
Bak kaybedersin kendini yine,

Beni anladığını zannetme
Sen kendini anlayamazken yine,

Aşk cıvıl cıvıl zannetme
Sonunda aşktır delirten yine.

İstanbul – tarih yok

Yaralı Yüreğim

Fırtınalı bir aşktı belki bizimkisi
Öyleki artık ben mavi gökyüzü
Bulutların üstündeydim sanki
Sonra yaramaz bir çocuğun
Yaptığını gözler içine baka baka
Gülümseyerek inkar etmesi gibi
Yalan söyledin sevmiyorum dedin
Deliler gibi…

O anda seni kaybetmemek için
Son bir kez atıldım dökülen
Gözyaşlarımla yağmur oldum,
Kollarına dökülüp belkide
Artık sadece son bir hatıra
Parçasını kendimle birlikte
Gökyüzüne götürmek için.

Sonra rüzgar oldum da
Sessiz görünmez bir hayalet gibi
Etrafında kanatlarını çırpmadan
Silüetini aklıma, kalbime
Mıh gibi çakarcasına
Süzüldüm atrafında doya doya.

Şimdi senden bana hatıra
Gözlerin ve gülüşün aklımda
Sanki bakışların hançer olmuş
İçime döktüğüm gözyaşlarımla
Bıçak yaralarını hem iyileştirmek
Hemde o acıyı duymak istercesine
Saklıyorum hala o ağır yükü yüreğimde.

İstanbul – tarih yok

Son Kez

Seninle son bir kez buluşmak için
Beynimin uçsuz bucaksız
Gizli kalmış labirentlerinde
Senin hatıralarını bu defa
Bitmiş son bulan bu anılara
Silip artık seni unutmak için
Gözlerim yaşlarla dolu
Nereye gideceğini bilmeyen
Annesini yolda yürürken kaybetmiş
Küçük bir çocuğun
Kalbinin atışlarını yüreğimde
O’ nu bir daha bulamazsam duygusunu
Bende taşıyarak son kez daldım
O hatıralar havuzuna…

İstanbul – tarih yok

Seni Yokederken

Sanada kalbimde bir yer ayırdım
Eskiden sevdiğim gibi sevmek için değil,
Seni orada göz yaşlarımla boğmak için,
Seni orada unutmak için ayırdım.

Sende diğerleri gibi unutulup gideceksen
Durma şimdi git,
Bana cevap ver,
Ve artık seni düşünmeyeyim.

İzmit – tarih yok

Senden Öğrendim Ben

Senden öğrendim ben takmamaları
İnsanları kendi peşinden sürüklemeleri
Kendine insanları bağlamaları
Deyipte sonradan demedim demeleri
Yakın görünüpte kendinden uzaklaştırmaları
Duygu sömürüsü yapıpta istediğini almaları
Sabrederek çıldırtmaları
İki ileri bir geri adım atmaları
Karşısındaki duyguları hiçe saymaları
Hiçbirşey olmamış gibi davranmaları
Karşısındakini aptal yerine koymaları
Kalbine yüzünü maske etmeleri
Senden öğrendim ben senden!

İstanbul – tarih yok